සිහින කුමරියේ....

සිහින කුමරියේ.....සිහින කුමරියේ..
කෙළි කවට සිනා මුවඟ පුරා
සිහින පොලෙන් සිහින ගන්න
කදුළු පැනින් සතුට සොයන....
සිහින කුමරියේ....

සුවැති සැපත නොමැති ඔබට
නිතර සිතින් හඩා වැලප
සන්තාපය වසන් කරන
නමුඳු ඔබේ මුවින් පෙනෙන.....
සිහින කුමරියේ.....

අහස් ගැබේ තරු තිබුනද
තනි තරුවක් සොයමින් යන
ඇස් කන් පෙති විවරව බල
සිහින කුමරියේ....මගේ සිහින කුමරියේ......

ඔබ ඇයිද හිමි නොවුනේ ........

ලකලු ඔය මුව කමල දුටු විගස හද මඩල
ගැහෙයි මට රිදවෙන්න
ඇයි එලෙස මට දැනුනේ මා මෙලෙස තනි වෙන්නේ
ඔබ ඇයිද හිමි නොවුනේ ජීවිතය විදවන්නේ

ඔබ නිසා රෑ දිවා තරු ගැන්නා ඇස් රිදවා
පෙර මෙමා නොවිදිනා වේදනා අද විදිනා
ඔබ ඇයිද හිමි නොවුනේ ජීවිතය රිදවන්නේ
සිතුවමකි මං ඇන්දේ.......

සිත පවා වෙලෙනවා දුකින් මා සැලෙනවා
ඔබගේ ඒ රුව තමා සැම විටම පෙනෙනවා
ආදරේ සිතුවමකි වැරදිලා මතුවෙනා
කෙසේ දැයි මං ඉන්නේ...........

රුදක හා රුඪිරය

ප්‍රේම සිතකට මෙතෙක් ගින්දර දරනු හැකි    දෝ
ගෙත්තමින් කල අදර අන්දර වනසනු හැකි දෝ
සොදුරු සුන්දර රැගු කින්දර රුදුරු වුනි         දෝ
මගෙන් වරදක් වුනිද කින්නර ලදුන් කොහි  දෝ

කුරිරු බැල්මෙන් හෙලන ගැම්මෙන්
නපුරු සිතුමෙන් මවන    හැක්කෙන්
තපසු වෙසගින් රගන        රැගුමෙන්
සොදුරු සුකුමල ලදක්     මෙලෙසින්

දිය පිපාසිත බවක්              අගවා
ලේ සොයයි මුළු ගත            පුරා
මෙවන් කෙරුමන් මනසේ  රදවා
නිදි වරයි මා රෑ                     දිවා

කෙලසක කියනු......

සිනහවක කෙළවර  දුකමැයි
කදුලක කෙළවර      පුදුමදැයි
සැපතක කෙළවර    කදුළුදැයි
කරුමෙක කෙළවර  නැතිවමැයි

නැතිවත් කවුරු      පැතුවමැයි
ඇතිවත් නැගුවේ    කදුළුමැයි
සිතුවත් මෙලෙස    සුවමදැයි
නිබදව සිටිනු         කැපම්දැයි

පෝතක සිතුම්       නැතිව්මැයි
චිත්තප් ප්‍රිතිය        උතුරමැයි
ලබනට ප්‍රේමය      උරුමදැයි
කෙලෙසක කියනු  බැරිවමැයි

ඔබ දන්නේ නෑ........

සොදුරුයි ඒ ආදරේ හැගුමන්
නිබදයි ගෙවුනේ ඒ ආදර සිතුවම්
සැමදා ඉදින්නයි පිරුවේ පෙරුමන්
ඔබ නෑනේ මා ළග ඉතින්

හිමිදිරියේ හමුවන්න තිබේ නම් සුන්දරනේ
ඔබ ඇවිත් මා ළග වෙලි
හද ගැස්මේ තරම දන්න.. ගිණි ගන්න මා නිවන්න
ඔබ නැනේ මා ලග ඉතින්....

ඔබ වගේ අය දකින හැම වරම මුවට කදුලක් නැගෙන්නේ
ඇස සොයනු ඔබව මැයි නිසා
කදුලු පිරි ඇස් අගින් ඔබව සොයමින් යන්නේ
ඔබ දන්නේ නෑ රත්තරන්..........

සුමුදුයි සුදුයි

සුදු පාට බිංදු වෙරළේ හැපි නැගෙන
සේ ඔබගෙ පරමාදරේ....
සුමුදුයි සුදුයි අල්ලනු බයයි.. පෙන කැටිය පිපිරෙනු සැකයි
ඇයි මෙලෙස සුකුමාලියේ...


සද කිරණ සේ සිසිලයි එසේ
සුමුදුයි සුදුයි ලංවනු බයයි
හෙට සිසිල දෙයි දෝ සැකයි
දුක සිතෙයි පිංවන්තියේ....


ඔබ මා ලගින් නගන සුසුමත් ප්‍රියයි
නොදැනුනේ ඇයි සොදුරියේ
සිසිලක්ව ළග ඉන්න කියනු කැපයි
ගිණි ඇයිද සුකුමාලියේ........

සැඩ පහර

දිවි සයුරේ ඔබ පහන් ටැඹක් වී
එලිය කරන්නට සැරසුනිදෝ
මහා සැඩ පහරට අසුවී පොඩි වී
ජීවිතයම මා නැති වුනිදෝ

එලිය ලබන්නට පින් ඇති වුව තත්
අපමණ බාඪා ආපි නොමැත   තත්
කෙලසක ඔබ මා එලිය කරන තත්
දැනසිටිමුද ඒ සොදුරු මෙ  තත්

ලොවක් එපා වී ලොවෙහි තනිවෙනා
ඔබ මා කිසි කල එක්වෙදෝ
නොමැත සිතක් මට වෙනකුට යෑමට
තවමත් මා තුළ ඔබ ඇයි දෝ

නිල් දෑස

නිල් දෑස බලන්
දොර කවුළු ඇරන්
සෙවනැල්ල වගේ ඔබ ඇවිදින්
මා ලඟට හොරෙන්


ඒ සුවඳ අරන්
එන විටදි සැනින්
මා හදේ පියන්
ඒ විවර වුනේ කෙලෙසින්


වස්සානේ අරන් ඔබ එන්න ඉතින්
මා හදේ පතන් ආ ජීවිතයම ලැබුනේ ඔබෙන්
කවදාක වුවත් පෙර නොවු ලෙසින්
ආදරයකි ලැබුනේ ඔබෙන්

සොදුරුයි ආදරේ..........

සුසුමින් සුසුමට ඇසිපිය තරමට
ඔබ රුව දැකුමට ප්‍රියයැයි මා සිත
එනමුදු ඔබ මට සොයුරිය සේ ඉද

කෙලසක කියමිද මා ආදරේ බව


එක සෙවනේ මා ඔබ සිටින සද
හදවත කකියයි කියනට බෑ මට
වදන් කැඩි කැඩි පිටවන ඒ විට
ඔබ මා සොයුරිය සේද හැගේ මට


ආදරේ.. සොදුරුයි ඔබ සෙවණේ
ජීවිතේ.. මිහිරියි ඔබ අතරේ
සිහිනේ.. දැකුමයි ඔබ තුරුලේ
සොදුරුයි ආදරේ..........

කතර

කුමුදු විලට පැයු සුපුන් සදයි ඔබ

මා හද කැලබන පෙම් අගනා

සද තරු පරදන නිල්වන් නෙත් යුග

හෙලනු එපාඔය බැල්මන් මවෙතා

නියගෙට අසුවු ආදර නදියෙන්

නොමැත දිය බිදක් දෙන්නට ඔබ වෙත

කටු කොහොලින් පිරි මහා වැලි කතරට

ඔබගේ දිය බිදක් ඇති වේදැයි නොදනිමි

විසල් කුසල් නොකරා අත්තෙමි

එකදු මලක් වෙත පියමන් කෙරුමට

කෙලසින් විසදේ දැයි නොදනිමි

මේ ඉරණම මා හද සලනා