මා තනි වුන දා.........

මේ රෑ....
සීතලෙන් මිරිකී...පාලුවෙන් තනි වී...
ඇසිපිය හෙලනා... කඳුළු බුර බුරා නැගෙනා......
මා තනි වුන දා.........

මා ළඟ තනි වී එදා...ඔබ තුරුලව උන්නා..
අසුරු සැනින් මා.... ඔබ තනිකර දා ගියා...
මා කඳුලයි ගෙව්වේ...සිට ඔබ නැති එදා...
මා තනි වුන දා.....

ඔබ රුව දුටු දා..... සිතුවේ නෑ මෙලෙසක මා....
කුරිරු බවින් ඔබ මා සිත හිර කලා...
ඔබ වෙනුවෙනුයි ගෙව්වා...මා ජීවිතය පුරා...
මා හැඩවුණු දා......

හදෙහි රැදෙන වේදනාව......

හිත බිදුනා ඔබ හින්දා
කවදාවත් නැත පවසා
සොඳුරු මොහොත් කොතෙක් ඇතත්
හද පාරන දුක් ගී වැල්
තවමත් ඇත ශේෂ වෙලා


හදෙහි රැදෙන වේදනාව
ඔබ වෙනුවෙන් ඉවසා සිටියා
හිත බිදෙනා හැම මොහොතක
මා මනසින් දුක් වින්දා


විදින රිදෙන හැම මොහොතක
දුකම උරුම බව දැනගෙන
මිරිඟුව පසු පස දිව්වා
තැවුනා හැඳුවා රිදෙනා හැමවර

අහිංසක ඇස්

අහිංසක ඇස් අඟින්
පෙනෙයි මට කදුලැලි
මලානක වී සැටි
සිතින් නම් සියුමැලි


ලොවෙහි ඔබ නැත හිමි
කෙනෙකු මට ඔබ වැනි
සිතෙහි නැත සැනසිලි
හඳ ගින්න ඇවිලිනි


සසර ඔබ ලඟ නැති
ගෙවමි මම කෙලෙසකි
රඟ මඬල මෙලසකි
හඳ ගිලන් වන සැටි 


දුර ඈත හමු වෙනා
නිශා සඳ පායනා
පුර පෝය අද වුනා
ඔබ මගෙන් වෙන් වුනා


සීත මට වැඩ් වෙනා
ඔබේ රුවම සිහි වෙනා
අන් සඳක් පායාලා
ඇති බවක් වැටහුනා..............

ගුරු ගීතය

මව වෙසඟනක් වු පලියට
දුව වෙසඟනක් වන්නේද....
පියාණෝ බේබඳු කුලයේ වු පලියට
පුතා බේබද්දෙක්ද....
මව උගත් බුද්ධිමත් කුල ස්ත්‍රියක් වු පලියට
පුතා සැබෑ පුරුෂයෙක් වන්නේද....
පියා සැබෑ කුල පුත්‍රයෙක් වු පලියට 
දියණිය එසේ වන්නේද......
ඊරිගේ හැටි බලා පැටව් ගනිව්!
කියන කතාව ඇත්තදක්ද....
සිසුවා සිසුවෙක් ලෙසත්
සිසුවිය සිසුවියක් ලෙසත්
දකින්නට මා පිං කලෙමි!!!!!!
මු... වැදගැම්මකට නැතිය...
මේකි නම් කවදාවත් හදන්න බැරිය....
යැයි....
මට නොසිතෙන්නේ මන්ද...
එයයි මා ගයන
ගුරු ගීතය...........

සිනහා බෝ

මද්දහනේ මුකුලිත මල සේ
ඔය කැකුළු මුවඟ මා සිත් ගත්තේ
එවැනි සිනා නැත දැක ඇත්තේ
කෙලෙස මෙවන් ලෙස මන දොල සිදුවේ


එකම දිනකි ඔබ දැක ඇත්තේ
නොමැත එවන් සිනහව ලොව දැක්කේ
ම් ගත තිබු විඩාව සංසිදුවේ
කෙලස ලදුනි සිනහව ඔබ මැව්වේ

සිනාව ඉනාව ලෙසින් යොදාලා
කාල වෙලාව නැකත් බලාලා
සිනහව ඔබ වෙන හැටි පවසාලා
පිං සිදුවේ මට කියලා දීලා


මුළු කඩපිල කිරියෙන් ඉතිරිලා
සැම විට ඇත හොද ජය ලාභා
සැම දන තුඩ තුඩ යයි සොද වදනා
ඇත සුන්දර සිනහව ඔබ මවනා

අම්මා

කතර සසරක් නොදැක උපදින
දිනක මේ බව ලොවෙන් සඟවන
ලොවෙහි මිනිසුන් සරන නොම වන
නුබ වෙයි ඒ සොදුරු ගැහැණිය

ලොවම නොදකින ඔබම දකිනා
සෙනෙහේ ගඟ නෑ තවම උතුරා
කෙනෙකු නැත මේ වඟක් හඟනා
ඔබය පිං කෙත ලකළු කරනා

සිතක ඇති දම් සරන පෙන්වා
ලොවම සැනසු බවකි දන්නා
නොමැත වරුණා කරණු මැනවා
බුදු වෙයන් උඹ සසර මතුදා

හොදින් ගිහින්,හොදින් වරෙන්

දහසක් පැතුම් පොදි බැද
වස්ත්‍ර පොදියත් අතෙහි ගුලිකර
නොපුරුදු රටක් වෙත යන
ඔබට අපගේ පැතුම් සුභ වෙන


එකට කාලා එකට බීලා
එකම ලියලා ෆේල් වීලා
එකට බැනලා එකට නිදලා
එකම කරලා වටේ යවලා


"මචං මං අද යනවා"
කියල ගිය
නොකියා ගිය
අපි කවුරුත් උඹලා එක්ක
තරහා නෑ........
අපි උඹලාට ගොඩාක් අදරෙයි.....

ඔබ නැති කල

පෙර කලක පටන් පැතු පෙමක්

බොද වී ගොස් නොසිතු ලෙස

පිං නොකලෙමි අත ගැනුමට

සොදුර නොමැත අද මා ළඟ

මතක නැවත සිහිවනවිට

පැතු පැතුම් හද පාරයි

ඔබ අද වෙනකෙකු යන විට

සිහිනයක්ද කියා සිතෙයි

කවි දහසත් ලිව්වත් මා

හදේ දැවෙන දුක නිවෙන්න

සත් සයුරම ගැලුවත් මදි

ඔබ නැති දුක නිවාලන්ට

රෑ අහස

නිශා අහසේ පායනා
රීදී රේඛා ලෙසින් දිලුනා
මේඝ පටලින් අහස කලබා
හිරු රැසෙහි ඔබ හිර කලා


මලහිරුයි බැසයන්නේ
ඔබවමයි සිහිවෙන්නේ
නැතද ඔබ තව ආවේ
ඇයි මෙහෙම දුක් දෙන්නේ


ඈත නිම්නය සිහිවෙනා
සිසිල සමගින් පැමිණෙනා
කිරණ සමගින් සිසිල නොවිදු
අමවක විය එදා රෑ

එනතුරු

තරු කැට නැති රෑ යාමේ
සීතල පිනි බිදු තෙමුවේ
හද පතුලේ රෑදි සෙනෙහේ
නොදටුව සද වන් වුයේ


ඔබ වෙනුවෙන් හෙලු සුසුම්
නොමරා මා හද සැලුවේ
ගිය සිතකින් ඇති ඵල කිම
අඹු සොහොනට වල දැමුවේ


දෙන්නට මට නැත කිසි දෙය
පිවිතුරු හද මඩල මිසක
පෙම නොහදුන නුඹවන් අය
මගේ හිතේ අවසානය


පිරිපුන් රූසොබා කුමට
නිර්මල හදවත් නැති කල
යම් දිනකුදු පැමිණෙනු ඇත
එන්නට සිත හඩුනන ඔබ

aurudhu song

කුමරියනේ......නේ......කුමරියනේ...නේ.....
බක් මහා කුමරියනේ.....
බක් මාසේ ඇවිදින් උඹ කැන්දන් යන්ඤ්ඤයි මේ ආවේ...
කුලසිරිතට විරිතට කැන්දන් යන්ඤ්ඤයි ආවේ...හේ....

මඟුල් තොරන් බැද රබන් ගසන් පෙල
උඩින් උඩින් පැන බෙරේ ගසන්නට
යටින් යටින් බිම චක් ගුඩු ගුඩු ගුඩු
ඇවිදිල්ලා බක් මාසේ...ඒ....ඒ....හේ....

සොඳුරු සිතින් සැමදෙන එක්වීලා
කැවුම් කොකිස් මුං අලුවා හදාලා
අවුරුදු නැකතින් නෑගම් යනවා
තාන තම් දෙනා තම්දෙන කියලා

පන්සල් යන්නට කරත්තේ නැගපං
තෙල් මල් අරගෙන නොනගත කාලේට
සිතින් ගතින් සංවර වී සැමදෙන
වදිමු වදිමු සුභවන්නට අවුරුදු

සිහින තොටුපල

සිහින තොටුපලෙන්
සිහින දකින්නට
පමණකි මා පෙරුමන් පිරුවේ
සිහින සාප්පුවේ විකිණේන සිහිනට
නැත සිහිනය මා මිළ කෙරුවේ

සිහින සෙලොලයිට් පටල තුළින් මා
ඔබ රුවමැයි මතු වී පෙනුනේ
පුරන් වු සිහිනය ඉහ ඉද්දර ඉද
වැලපෙයි සැම දෙන තොටුපල වෙත එන

මණ්දාකිණි..........

මණ්දාකිණි සොයා යමු මණ්දාකිණි 
ඔබ ඇතැයි සිතා
සිත උමතුවෙන් ඉදියි ගත පාලුවෙන් වෙලි
මණ්දාකිණි.......



සත් සමුදුරෙන් එහා
මහා ඈත දුර ඔයා
සුසුම් පොදක් එවන්න
සුළඟ එන හමා


නිල් අහස් කුසින්
පාවි පාවි මාව සොයා එන්න පියාඹා.....



ඝණ කළුවර මුළු රැයම පුරා
සොයමින් ලත උනා මේමා
සඳ කිරණක් වී එන්න
මා හද ඔබ එලිය කලා

කවිය ඔබ ඇයි?

පද වැලක් ඇමිනු
කාලයක්
සිහියට නොම එයි
ඒ මන්ද
කරදර ඇති කල පමණද
කවිය
ඔබ මා නවාතැනට ගොඩවෙන්නේ
සතුටටත් මා දොරගුල් විවරයි
අනේ ඇයි මා අමතක කරන්නේ...
එතරම්
දුකට
ලං වෙලා
කවිය ඔබ

නව වසර

කැවුම් කොකිස් මුං අළුවා සුවඳ හමනවා
ළමා තැනේලා එකතුව රබන් වයනවා
සැවොම දෙනා එකාවන්ව වැඩ අල්ලනවා
බත බුලතින් නව වසරක් සරු වී එනවා